Het veilinglokaal
Eierveilingen waren tot begin jaren negentig de
plaats waar miljoenen eieren van eigenaar verwisselden. In een
veilinglokaal bood de veilingmeester de ene partij eieren na de andere
aan en konden de aanwezigen door “mijn” te roepen of op een kop te
drukken die eieren opkopen. De meeste eieren van de moderne
pluimveebedrijven vinden nu echter hun weg naar de consument via
contracten met vaste afnemers en verwerkingsbedrijven. Commerciële
eierveilingen bestaan niet meer.
In het museum is nog een veilinglokaal in bedrijf
met een interieur uit 1930. Bezoekers kunnen daar ook nu nog met een
druk op de knop de oude veilingklok tot stilstand brengen en daarmee een
doosje eieren of een leuk souvenir kopen. En ook nu geldt nog: wie vroeg
drukt betaalt het meest, maar wie te lang wacht gaat met niets naar
huis.
